Ένατη Ανάγκη

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Πώς ξεκινούν οι άνθρωποι και πώς τελειώνουν. Άραγε μοιάζουν με τη βροχή; Πρώτα σύννεφα, νεροποντή και φινάλε το ουράνιο τόξο. Ή μήπως είναι το αντίθετο; Και όταν φύγουν τα σύννεφα, τα νεκρά αστέρια σε κάνουν να ξεχνάς το ταξίδι του μυτερού βέλους. Πού ξεκινούν και πού τελειώνουν οι άνθρωποι; Γεννιούνται στο πάτωμα; Ή όσο πάει χάνουν και χάνουν όπως το χρώμα από τα ρούχα σου; Φορές φορές σκέφτομαι να αρπάξω έναν άνθρωπο και να το φορέσω. Μετά, όμως, θυμάμαι το συμβόλαιο: να περπατώ γυμνός. Ό,τι βάζω στο μαγαζί μου το φτιάχνω όμορφο όμορφο και μετά με πουλάει για να πουληθεί ακριβά. Με πουλάει και με σκίζει όλο και παραπάνω. Πώς σκέφτονται οι άνθρωποι; Βελόνα… Άλλοι έχουν πιο λίγες και άλλοι πιο πολλές καρδιές; Κλωστή… Πώς ζουν οι άνθρωποι; Δάχτυλα… Γεννιούνται και πεθαίνουν μόνοι; Υπομονή… Πώς πεθαίνουν οι άνθρωποι; Φαντασία… Και εσύ; Και εσύ… Πού είσαι τώρα;