Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011
Χίλια μπαγκάζια μέτρησα στην πλάτη σου και σου πα « Άστα, θα τα πάρω εγώ». Δεν άντεχα. Και το μόνο, σε είχα δει να γυρνάς σε δρόμους μόνη, να χορεύεις με αγνώστους και να πουλιέσαι σε χρυσαφένια δάχτυλα. Καμιά φορά θαρρώ πως τα αντέχω όλα. Σου σπρώχνω ένα ψεύτικο χαμόγελο και δυο ωραία λόγια. Εσύ πέφτεις και ανοίγεις την καρδιά σου. Καμιά φορά ζω με φίλους κονσέρβες. Δεν αργούν να μυρίσουν. Καμιά φορά νομίζω πως η αγάπη είναι ανιδιοτελής. Δεν είναι. Καμιά φορά πεινάω και όλο το φαί μου λείπει. Αγαπητέ μου κλέφτη.
Χίλια μπαγκάζια μέτρησα στην πλάτη σου και σου πα « Άστα, θα τα πάρω εγώ». Δεν άντεχα. Και το μόνο, σε είχα δει να γυρνάς σε δρόμους μόνη, να χορεύεις με αγνώστους και να πουλιέσαι σε χρυσαφένια δάχτυλα. Καμιά φορά θαρρώ πως τα αντέχω όλα. Σου σπρώχνω ένα ψεύτικο χαμόγελο και δυο ωραία λόγια. Εσύ πέφτεις και ανοίγεις την καρδιά σου. Καμιά φορά ζω με φίλους κονσέρβες. Δεν αργούν να μυρίσουν. Καμιά φορά νομίζω πως η αγάπη είναι ανιδιοτελής. Δεν είναι. Καμιά φορά πεινάω και όλο το φαί μου λείπει. Αγαπητέ μου κλέφτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου